Обращение:

Біз, Алдияр Ақжан Аманжолқызы, 08.09.2014, Т-лимфобласты лимфома. 1 стадия, баланың ата-анасы, сіздерден шетелде емделу ақысын төлеуге көмектесулеріңді сұраймыз. Қызым Алдияр Ақжан 2022 жылдың қыркүйек айынан бастап ауырды. Ауырғанын мұрны қанағаны арқылы білдік. Себебі мұрыннан қан кету кезінде тоқтата алмайтынбыз, 2-3 сағаттап қанайды. Сөйтіп жедел-жәрдем арқылы алып кетіп, анализдер тапсырды. Тапсырған анализінде тромбоцит 18 боп түсіп кеткен. Дереу донорлар іздеп, қан құйды. Одан кейін Алматы қаласындағы НЦПДИХ-қа жіберді. Осы жерде емімізді бастадық. Бастапқыда қаншама анализ тапсырғанмен нақты диагнозымызды таба алмады. Содан кейін Миелодиспластический синдром (МДС) деген диагноз қойылды. Осы диагноз бойынша Алматы қаласына 3 ай сайын келіп, ем қабылдап жүрдік. Барлық жол шығыны өз мойнымызда болды. 2025 жылдың қыркүйек айында жөтелу басталды. Жөтелі кетпей ұзаққа созылды, соңында түнге қарай дем алуы нашарлап, балалар ауруханасына жатқызылды. Ол жерде 1 аптадай ем алып, қайта үйге шықты. Бірақ түнде қайтадан қысылып, (отдышка) басталды. Мойыннан жоғарғы жағы ісіп бастады. Алматыдағы дәрігерлермен байланыса отырып ем жүргізіліп, жолға дайындалды. Қараша айында санавиациямен Алматы қаласындағы НЦПДИХ-қа алып кетті. Кейін кеуде тұтағы тимус безінің өсіп тұрғанын, және ол жүректің соғысына әсер етіп, қысып тұрғанын айтты дәрігерлер. Барлық анализдерінің қортындысы бойынша Т-лимфобласты лимфома диагнозы қойылды. Бұл диагнозды нақтылау мақсатында жақын туған-туыстардан ақша жинап Түркия қаласындағы лабараторияға Ақжанның анализдері жіберілді. Түркия мамандары диагнозды нақтылады. Содан бастап Алматы қаласындағы НЦПДИХ- та ем-шаралар жүргізілді. Желтоқсан айының  ортасына бастап химиятерапиясын бастады. Бүгінгі күні химия терапияның 3-ші курс емін қабылдап жатыр. Ары қарай дәрігерлер сүйек кемігін трансплантациялау мақсатында генетика жағынан тексеруге анализ алып көреміз дейді. Өзім жалғызбасты анамын, қазір неше айдан бері больничныйда баламның қасында жатқандықтан айлық табысым жетпейді. Бұған дейінгі келіп-кету жол шығынын да өзіміз көтердік. Алматыдан Ақтауға дейін пойызбен жету үш күн, ал балам жолды көтермейді. Самолетпен ұшқан 3 сағатқа әзер шыдайды. Ал еліміздегі әуе билеттерінің бағасын өзіңіз білесіз. Сонымен қатар Алматыда ем қабылдап жатқандағы басқада баланың қажеттіліктері қаражатты талап етеді. Әр химиятерапия сайын, күніне 50-60 гормондық таблеткалар ішкендіктен баланың тәбеті өте жоғары болады. Мұндай кезде тек бір асхананың тамағымен шектеле алмайсың. Кейде бала беймезгіл уақытта тамақ сұрауы мүмкін. Барлығы қаражатты талап етеді. Басында ағайын қолынан келгенше көмектесті, бірақ әркімнің де отбасы, өз қажеттіліктері мен шығындары бар. Үнемі қолдау көрсету мүмкін емес. Жетпей жатса кейде біреуден қарызға, кейде ашығын айтқанда банктерден кредит аламын. Сол себепті қазіргі таңда баламның еміне қажетті қаражатқа шыныменде мұқтаж болып тұрмын. Қайырымдылық көмек іздеу үшін мен Сіздерге жіберілген кез келген құжатты, соның ішінде медициналық мәлімдемелер мен фотосуреттерді бұқаралық ақпарат құралдарында, соның ішінде Интернетте пайдалануға рұқсат беремін. 

Карамурзаева Райхан Садыковна